13.12 Co widać

To kolejna zbiorowa prezentacja dzieł i sylwetek artystów związanych z naszym miastem, przygotowana przez PGS.

Jest to ekspozycja o charakterze problemowym, w ramach której siedemnastu artystów podzieliło się
swoimi propozycjami rozumienia tematu i twórczego wyrażenia tego, „co widać”. Wystawę,
pod honorowym patronatem Prezydenta Miasta Płocka Andrzeja Nowakowskiego, można
będzie oglądać do 19 stycznia 2010 roku.
Wystawę tworzą interpretacje tematu w wykonaniu: Katarzyny Bąkowskiej-Roszkowskiej,
Laury Dyczko, Doroty Goleniewskiej-Szelągowskiej, Iwony Wyszatyckiej, Anny
Krzemińskiej, Włodka Kwiatkowskiego, Anieli Ewy Lewandowskiej, Anny Macionek-
Stańko, Zofii Samusik-Zaremby, Magdaleny Sikorskiej-Tokarskiej, Stanisława
Staniewskiego, Andrew Stewarta, Eugeniusza Szelągowskiego, Marii Weigl-Wojnarowskiej,
Anny Wojnarowskiej, Szymona Zaremby i zmarłego w 2013 roku Tadeusza Zaremby.
Prezentowane na wystawie 62 prace, będące subiektywnym zapisem zainteresowań artystów,
mimo swej różnorodności składają się w ciekawą ideową ekspozycję, będącą opowieścią o
współczesnym życiu i ludzkiej naturze w ogóle. Poznajemy małe fragmenty rzeczywistości
widzialnej i wyobrażonej – sugestywne malarskie wizje, które stanowią rodzaj współczesnego
komentarza, przekazu artysty, starającego się od siebie coś wyrazić, przedstawić, czymś
zainteresować, wzruszyć, zachwycić, skłonić do refleksji, a może – w pewnym sensie –
sprawić radość i uszczęśliwić.
Zgromadzone na wystawie prace to w większości przykłady sztuki przedstawiającej. Artyści
powracają do klasycznych tematów: martwej natury, portretu, pejzażu. Po raz kolejny
akcentują rolę natury i to, jak ważną funkcję pełni w ludzkiej kulturze. Przyglądają się jej z
uwagą i obserwują, poddając pod refleksję obecność w niej człowieka, który dzięki niej może
osiągnąć harmonię i wgląd w istotę rzeczy. Proste pejzaże ciekawie korespondują z pracami
utrzymanymi w tradycji sztuki Wschodu – przeniesione w przestrzeń malarską jej elementy i
różne wyobrażenia potraktowane są jako złudzenia.
Inne dzieła wprowadzają nas do świata, w którym realizm przeplata się z wyobraźnią,
widzialne przenika się z niewidzialnym – obok siebie współwystępują i korespondują prace
figuratywne, nawiązujące wprost do rzeczywistości i ukazujące materialną oraz fizyczną
urodę rzeczy, z pracami o naturze bardziej niejednoznacznej, wysoce symboliczne i
zmetaforyzowane. Niektóre odsyłają wprost ku metafizycznym przestrzeniom, a inne
zaskakują nowymi, niezwykłymi pomysłami, będącymi próbą uświadomienia nam
mechanizmów kierujących ludzką percepcją. Są to czasem spojrzenia bardzo osobiste,
nawiązujące do intymnych relacji międzypokoleniowych, stanowiących ilustrację
współczesnego świata.
Na tegorocznej wystawie spotykają się nie tylko różnorodne osobowości i twórcze
temperamenty, ale także odmienne style i sposoby ekspresji – od tkaniny artystycznej, kolaży,
po wszelkie odmiany technik malarskich i graficznych. Zwraca uwagę częste i śmiałe sięganie
po mocne, nasycone kolory.
Zbiorowe ekspozycje płockiego środowiska plastycznego to wyjątkowe wystawy w
programie artystycznym Płockiej Galerii Sztuki i okazja do zaprezentowania różnych
dziedzin sztuki. To również forma docenienia wkładu lokalnych twórców w życie kulturalne
miasta i pretekst do niecodziennego spotkania artystów należących do różnych pokoleń.

Wernisaż odbędzie się w piątek 13 grudnia o godzinie 18.

Komentarze

komentarzy